Ανασκαφές στην περιοχή Kalehöyük, που διαρκούν εδώ και σαράντα χρόνια.
Στη νοτιοανατολική περιοχή, λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Καμάν, και ακριβώς δίπλα στο χωριό Τσαγκίρκαν, υψώνεται ένας στρογγυλός λόφος που αναδύεται από την εύφορη πεδιάδα.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της πόλης Καμάν, ακριβώς δίπλα στο χωριό Τσαγκίρκαν, υψώνεται ένας στρογγυλός λόφος που αναδύεται από την στέπα. Αυτός ο λόφος, που από μακριά φαίνεται σαν ένας απλός λόφος, είναι στην πραγματικότητα ένας αρχαιολογικός χώρος, ένας "τεπε" (höyük), που αποτελεί το αποτέλεσμα διαδοχικών οικισμών που χτίστηκαν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Γνωστός ως Καμάν-Καλεχόγιουκ, αυτός ο τόπος αποτελεί αντικείμενο αρχαιολογικών ανασκαφών από Ιάπωνες αρχαιολόγους από το καλοκαίρι του 1986. Αυτό το κείμενο δεν στοχεύει στην παρουσίαση του ίδιου του αρχαιολογικού χώρου ή του μουσείου που βρίσκεται δίπλα του, αλλά στην αφήγηση της ιστορίας αυτής της μακροχρόνιας ανασκαφής: πώς ξεκίνησε, τι αναζητούσε, τι έχει ανακαλύψει μέχρι σήμερα και πώς μετατράπηκε σε ένα επιστημονικό συγκρότημα στην καρδιά της στέπας σε διάστημα σαράντα ετών. Η ιστορία ξεκινά στην Τόκιο. Σύμφωνα με την αυτοπεριγραφή του Ιαπωνικού Ινστιτούτου Ανατολίτικης Αρχαιολογίας, το Κέντρο Πολιτισμού της Μέσης Ανατολής ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1979 στην περιοχή Mitaka της Τόκιο, με πρωτοβουλία του πρίγκιπα Takahito Mikasa, για τη διεξαγωγή ερευνών στη Μέση Ανατολή. Το 1985, το κέντρο πραγματοποίησε μια προκαταρκτική έρευνα στο Kalehöyük. Η εικοστή έβδομη έκθεση της ανασκαφής αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια αυτής της αρχικής επιφανειακής έρευνας συλλέχθηκαν περίπου 240.000 αντικείμενα, όπως θραύσματα κεραμικών, μεταλλεύματα σιδήρου και άλλα. Η εξέταση ενός δέκατου των συλλεχθέντων θραυσμάτων κεραμικών έδειξε ότι ο λόφος περιέχει πολιτισμικά στρώματα που χρονολογούνται περίπου 5.500 χρόνια. Οι κύριες ανασκαφές ξεκίνησαν ένα χρόνο αργότερα. Σύμφωνα με τη σελίδα του Ινστιτούτου για το Kalehöyük, η πρώτη σκαπάνη χτυπήθηκε το 1986 από τον πρίγκιπα Mikasa, ως επικεφαλής του κέντρου, και οι εργασίες συνεχίζονται αδιάκοπα από τότε. Οι ανασκαφές διεξήχθησαν για πολλά χρόνια υπό την ηγεσία του Δρ. Sachihiro Omura. Οι ανασκαφές στην Τουρκία πραγματοποιούνται με την άδεια του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και σε συνεργασία με μια αντιπροσωπευτική ομάδα που Το 1986, άνοιξαν δύο ανασκαφές: η Βόρεια Ανασκαφή, για την ενδελεχή μελέτη των στρωμάτων, και η Νότια Ανασκαφή, για την παρατήρηση της οικιστικής διάταξης κάθε πολιτισμού που εντοπίστηκε στη βόρεια περιοχή, σε μια ευρύτερη έκταση. Η μία εστιάζει στο βάθος, η άλλη στο πλάτος. Φως στην "Σκοτεινή Περίοδο"
Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα που έφεραν το Kalehöyük στο προσκήνιο της αρχαιολογίας, αφορά την περίοδο της Εποχής του Σιδήρου. Το Ίδρυμα υπενθυμίζει ότι η περίοδος από την κατάρρευση της Αυτοκρατορίας των Χιττών, δηλαδή από τον 12ο έως τον 8ο αιώνα π.Χ., θεωρήθηκε για πολύ καιρό ως "Σκοτεινή Περίοδος", καθώς δεν άφησε σημαντικά αρχαιολογικά κατάλοιπα. Ωστόσο, στο II στάδιο του Kalehöyük, το οποίο αντιστοιχεί στην αρχή αυτής της περιόδου, ανακαλύφθηκαν διαδοχικά επίπεδα οικισμών και ένας πλούσιος υλικός πολιτισμός. Στην αναφορά της 24ης σεζόν, περιγράφονται στη Νότια Ανασκαφή ημι-θαμμένες κατασκευές, οπές για στύλους σε ίσα διαστήματα και δωμάτια με στρογγυλεμένες γωνίες. Η ίδια αναφορά υποστηρίζει ότι η ζωγραφισμένη κεραμική που βρέθηκε σε αυτά τα στρώματα θα μπορούσε να είναι το κλειδί για την αποκάλυψη του πολιτισμού της "Σκοτεινής Περιόδου" στην Ανατολία. Στα στρώματα του δεύτερου χιλιετίας, παρατηρείται μια σαφής σειρά πολιτισμών: πρώτα η Εποχή των Ασσυριακών Εμπορικών Αποικιών, στη συνέχεια το Παλαιό Βασίλειο των Χιττών και, τέλος, η Αυτοκρατορική Εποχή των Χιττών. Στην αναφορά της 25ης σεζόν, περιγράφεται στη Βόρεια Ανασκαφή ένας πέτρινος τοίχος ύψους άνω των τριών μέτρων και ένας δρόμος επικαλυμμένος με χαλίκι, που ανήκουν στην Εποχή των Ασσυριακών Εμπορικών Αποικιών. Την ίδια σεζόν, βρέθηκαν χρυσμάτα σε μια μικρή βάση, και η ομάδα ερμήνευσε αυτό το σημείο ως εργαστήριο. Σίδηρος και εργαστήρια
Τα στρώματα του Kalehöyük δεν περιέχουν μόνο κτίρια, αλλά και ίχνη παραγωγής. Μεταξύ των ευρημάτων που συλλέχθηκαν κατά την αρχική επιφανειακή έρευνα, υπήρχαν και υπολείμματα σιδήρου, και οι επόμενες αναφορές περιγράφουν λεπτομερώς τη μεταλλουργία. Στην αναφορά της 28ης σεζόν, περι Σήμερα, οι μακριές, ανοιχτόχρωμες στέγες που φαίνονται από απόσταση είναι στην πραγματικότητα αυτό το προστατευτικό κέλυφος. Ο λόφος έχει επίσης φωτογραφηθεί από αέρος με μια ψηφιακή κάμερα που είναι συνδεδεμένη σε έναν μπαλόνι. Ένα ινστιτούτο στην πεδιάδα.
Ίσως το πιο διαρκές αποτέλεσμα των σαράντα ετών ανασκαφών είναι το συγκρότημα που ιδρύθηκε δίπλα στον λόφο. Το Ιαπωνικό Ινστιτούτο Ανατολίτικης Αρχαιολογίας ιδρύθηκε το Μάιο του 1998 στο χωριό Çağırkan, ως παράρτημα του κεντρικού γραφείου στην Τόκιο. Σύμφωνα με την περιγραφή του ινστιτούτου, για πολλά χρόνια οι εργασίες διεξήχθησαν σε προκατασκευασμένα κτίρια. Η κατασκευή του μόνιμου κτιρίου ξεκίνησε το 2004. Το τμήμα έρευνας ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2005, ενώ το τμήμα συνεδρίων και η βιβλιοθήκη τον Σεπτέμβριο του 2007. Η αίθουσα συνεδρίων πήρε το όνομα του Τούρκου αρχαιολόγου Tahsin Özgüç, ενός στενού φίλου του ινστιτούτου. Το άρθρο που δημοσιεύτηκε το 2024 από τη Gonca Tunçbilek Dinçer του Πανεπιστημίου Nevşehir Hacı Bektaş Veli, εξετάζει αυτό το συγκρότημα από αρχιτεκτονική άποψη. Σύμφωνα με το άρθρο, η πανεπιστημιούπολη αποτελείται από ένα μουσείο, ένα αποθηκευτικό χώρο, το ίδιο το ινστιτούτο και κατοικίες. Το τμήμα του ινστιτούτου αποτελείται από τρία οκταγωνικά κτίρια που συνδέονται μεταξύ τους, ενώ οι αποθήκες αρχαιολογικών ευρημάτων αποτελούνται από δύο κτίρια σε σχήμα "L" που βρίσκονται απέναντι από αυτά. Στο τμήμα έρευνας βρίσκονται εργαστήρια, μια βιβλιοθήκη, γραφεία, ένα κέντρο φωτογραφίας και μια αίθουσα συνεδρίων. Η ιστοσελίδα του ινστιτούτου αναφέρει επίσης ξεχωριστά τις περιοχές της συντήρησης, της αρχαιοχημίας, της αρχαιοβοτανικής, της ζωοαρχαιολογίας και της μελέτης του παλαιότερου περιβάλλοντος. Τα άλλα δύο τμήματα του συγκροτήματος ανοίγουν την ιστορία του λόφου στο κοινό. Ο Κήπος Μνήμης του Πρίγκιπα Mikasa, που άνοιξε το 1993, και το Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου εκτίθενται ευρήματα από τους λόφους Kalehöyük, Yassıhöyük και Büklükale, αποτελούν μαζί ένα πολιτιστικό σύνολο. Η πύλη μουσείων του υπουργείου αναφέρει ότι το μουσείο ιδρύθηκε σε συνεργασία μεταξύ των κυ Στην πρώτη περίοδο των ανασκαφών στο Yassıhöyük, εντοπίστηκαν οι καμένες τοίχοι μιας μεγάλης κατασκευής, οι οποίες βρέθηκαν μέσα σε ένα στρώμα. Σύμφωνα με την ανασκαφική αναφορά, αυτές οι τοίχοι διατηρούν το 230 εκατοστά του αρχικού τους ύψους. Το Büklükale, από την άλλη πλευρά, βρίσκεται σε ένα βραχώδες ακρωτήριο που βλέπει στον ποταμό Kızılırmak, στο σημείο όπου η οδός που συνδέει την Άγκυρα με το Kaman τον διασχίζει. Το Ινστιτούτο, με βάση τα κεραμικά που συλλέχθηκαν από την επιφάνεια, χαρακτηρίζει αυτό το μέρος ως μια πόλη της εποχής της Αυτοκρατορίας των Χεττών, με διάμετρο περίπου 500 μέτρων. Ο λόγος για την επιλογή του είναι προφανής: στο Kalehöyük, το στρώμα της εποχής της Αυτοκρατορίας των Χεττών είναι λεπτό και έχει υποστεί φθορές από μεταγενέστερες κατασκευές της Εποχής του Σιδήρου. Το Büklükale καλύπτει αυτό το κενό και μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία μιας συνεχούς ιστορίας του πολιτισμού στην Κεντρική Ανατολία.
Πώς να επισκεφθείτε:
Η καλύτερη είσοδος στο λόφο είναι το μουσείο που βρίσκεται δίπλα του. Πριν από την επίσκεψη στον λόφο, είναι χρήσιμο να εξετάσετε το μοντέλο του λόφου και τις ενότητες που περιγράφουν τα στρώματα στο μουσείο. Στη συνέχεια, μπορείτε να δείτε τον λόφο από έξω. Αυτός είναι ο ευκολότερος τρόπος για να κατανοήσετε τα στρώματα που περιγράφονται σε αυτό το κείμενο. Οι επίσημες πηγές δεν αναφέρουν ρητά αν ο χώρος των ανασκαφών είναι επισκέψιμος εκτός της περιόδου των ανασκαφών. Για να μάθετε τις συνθήκες επίσκεψης και τα ωράρια λειτουργίας, επικοινωνήστε με το μουσείο ή την ιστοσελίδα του Υπουργείου πριν την επίσκεψή σας. Η περίοδος των ανασκαφών είναι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπάρχει μια ομάδα που εργάζεται. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης των εργασιών από απόσταση, είναι σημαντικό να δείχνετε σεβασμό στην ομάδα και στις προστατευτικές κατασκευές. Στην στέπα, η σκιά είναι περιορισμένη και ο καλοκαιρινός ήλιος είναι έντονος, οπότε μην ξεχάσετε καπέλο και νερό. Το φθινόπωρο και την άνοιξη, τα χρώματα της στέπας είναι πιο απαλά και η πεζοπορία είναι πιο άνετη. Μαζί με τον ιαπωνικό κήπο που βρίσκεται δίπλα του, αυτό το συγκρότημα μπορεί εύκολα να καταλάβει το μισό της ημέρας κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στην Kırşehir.
Για σαράντα χρόνια, το Αρχαιολογική Εποχή Ανασκαφών (2013), https://old.jiaa-kaman.org/en/excavation_kl_28.html
- Ιαπωνικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Ανατολίας, Ανασκαφή στο Yassıhöyük (2009), https://old.jiaa-kaman.org/en/excavation_yh_1.html
- Ιαπωνικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Ανατολίας, Büklükale, https://old.jiaa-kaman.org/en/excavation_buklukale.html
- Ιαπωνικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Ανατολίας, Εξειδικευμένο Σεμινάριο Αρχαιοβοτανικής (2015), https://old.jiaa-kaman.org/en/fc_archaeobotany2015_e.html
- Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, Τουρκικά Μουσεία, Αρχαιολογικό Μουσείο Kaman Kalehöyük, https://turkishmuseums.com/museum/detail/2118-kirsehir-kaman-kalehoyuk-archaeological-museum/2118/4
- Tunçbilek Dinçer, G. Z. (2024), Παρουσίαση της Τουρκο-Ιαπωνικής Συνεργασίας, Αρχαιολογικό Μουσείο Kaman Kalehöyük, Περιοδικό του Τμήματος Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Hacı Bektaş Veli, Nevşehir, https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1522065
Σχόλια
Γράψε το πρώτο σχόλιο
