Από τους Χετταίους στην Ιωνία: Τα αρχαιότερα ίχνη της Σμύρνης.
Η ιστορία της Σμύρνης συνδέεται συχνά με τα ονόματα Σμύρνα, Έφεσος και Πέργαμος. Αυτό το κείμενο εξετάζει την περίοδο πριν από αυτά τα μεγάλα ονόματα και τις περιφερειακές περιοχές τους.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Στην ιστορία της Σμύρνης, συχνά αναφέρονται οι ονόματα Σμύρνη, Έφεσος και Πέργαμος. Αυτό το κείμενο εξετάζει την ιστορία πριν από αυτά τα μεγάλα ονόματα και στα περίχωρά τους. Κάτω από την πεδιάδα της Μπορνόβα, ένα χωριό με ιστορία άνω των οκτώ χιλιάδων ετών, ένα άλλο χωριό που κατοικούνταν για περισσότερο από χίλιο χρόνο στην άκρη της πεδιάδας του Κεμαλπάσα, ένας βασιλιάς της Χαλκολιθικής εποχής σκαλισμένος σε βράχο στο πέρασμα Καραμπέλ, τα τείχη των Αιολών σε έναν λόφο με θέα στον ποταμό Γεντίζ και μια μικρή ιονική πόλη κρυμμένη σε μια μικρή χερσόνησο στο Ουρκμέζ. Όλα αυτά βρίσκονται εντός των σημερινών συνόρων της επαρχίας Σμύρνης, είναι προσβάσιμα με μια ημερήσια εκδρομή και κανένα από αυτά δεν είναι ιδιαίτερα πολυσύχναστο. Η παρουσίαση γίνεται κατά προσέγγιση χρονολογικά. Το Γιλίοβα, το πρώτο χωριό της Σμύρνης.
Η ιστορία ξεκινά στη Μπορνόβα, αρκετά μέτρα κάτω από την επιφάνεια της σημερινής πεδιάδας. Ο αρχαιολογικός χώρος Γιλίοβα ανακαλύφθηκε τυχαία το 2003. Μια καθηγήτρια ζωγραφικής, παρατηρώντας αρχαιολογικά θραύσματα σε χώμα που μεταφερόταν από την περιοχή για τη δημιουργία ενός πάρκου στο Μπούτσα, τα παρέδωσε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σμύρνης. Η έρευνα για την προέλευση του χώματος αποκάλυψε την τοποθεσία του αρχαιολογικού χώρου. Οι ανασκαφές έφεραν την γνωστή ιστορία της Σμύρνης πίσω κατά οκτώ χιλιάδες πεντακόσια χρόνια. Η πρώτη κοινότητα που ζούσε εδώ δεν εγκατέλειψε τον οικισμό για τουλάχιστον χίλια χρόνια, παρά τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές, και ανακατασκεύασε το χωριό της οκτώ φορές. Στο ανώτερο στρώμα της Νεολιθικής περιόδου, χτίστηκαν ορθογώνιες κατοικίες με πέτρινες βάσεις που έβλεπαν σε ένα εσωτερικό προαύλιο. Στις ανασκαφές βρέθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα γυναικών και παιδιών σε αγγεία, ένα εργαστήριο κατασκευής πέλεκων, βάρη υφαντηρίων και εργαλεία που χρησιμοποιούνταν στην επεξεργασία δέρματος. Τα κατάλοιπα μυδιών και άλλων θαλασσινών υποδεικνύουν ότι η ακτή ήταν πολύ πιο κοντά εκείνη την εποχή και ότι οι πρώτοι κάτοικοι της Σμύρνης τρέφονταν από τη θάλασσα. Ο οικ Οι αγρότες της περιοχής καλλιεργούν σιτάρι σε μία σειρά και κριθάρι σε έξι σειρές, εκτρέφουν πρόβατα, κατσίκες και χοίρους, και κυνηγούν ελάφια. Τα σφραγίδια, τα βάρη και τα άλλα αντικείμενα που βρέθηκαν σχεδόν σε κάθε σπίτι κατά τις ανασκαφές του 2022, οδήγησαν την ομάδα των αρχαιολόγων να χαρακτηρίσουν την Ulucak ως ένα από τα παλαιότερα κέντρα υφαντουργίας της Ειγαίου. Σε μια άλλη ανασκαφή, πέντε μικρές, από πηλό, φιγούρες, με ύψος μεταξύ τριών και δέκα εκατοστών, τράβηξαν την προσοχή. Ο λόφος είναι αρχαιολογικός χώρος και δεν υπάρχει τακτική πρόσβαση. Εκτός της περιόδου των ανασκαφών, είναι δυνατό να παρατηρηθεί ο χώρος από το δρόμο, αλλά για να δείτε τα ευρήματα, πρέπει να επισκεφθείτε τα μουσεία της Σμύρνης και να παρακολουθείτε τις ανακοινώσεις της ομάδας των αρχαιολόγων. Το Karabel, ένα σημάδι ενός βασιλιά της Εποχής του Χαλκού.
Ο δρόμος που συνδέει την Kemalpaşa με την Torbalı περνά από το Karabel Geçidi, το οποίο βρίσκεται στο δυτικό άκρο της οροσειράς Bozdağlar, ανάμεσα στο όρος Nif και τις εκτεταμένες πεδιάδες προς τα ανατολικά. Στην νότια πλευρά του πέρασματος, μέσα σε μια εσοχή διαστάσεων περίπου 2,5 μέτρα επί 1,5 μέτρα, είναι σκαλισμένη μια ανδρική μορφή που κρατά ένα δόρυ στο ένα χέρι και ένα τόξο στο άλλο. Μια φθαρμένη επιγραφή σε γλώσσα Λούβι βρίσκεται ανάμεσα στο κεφάλι και το δόρυ και για καιρό δεν μπορούσε να διαβαστεί. Το 1998, ο ειδικός στην ιστορία των Χετών, David Hawkins, κατάφερε να διαβάσει την επιγραφή, αναφέροντας το όνομα του βασιλιά Tarkasnawa της χώρας Mira, καθώς και τα ονόματα του πατέρα του, Alantalli, και του παππού του. Η Mira ήταν ένα βασίλειο που εξαρτιζόταν από τους Χετών και η επιγραφή χρονολογείται στα τέλη του 13ου αιώνα π.Χ. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο για το Karabel είναι η αναφορά του Ηροδότου. Ο ιστορικός αναφέρει δύο μορφές, σκαλισμένες σε βράχο, που κρατούν δόρυ και τόξο, και τις συνέδεσε με τον Αιγύπτιο βασιλιά Sesostris. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, συζητήθηκε αν μία από αυτές τις μορφές θα μπορούσε να είναι αυτή του Karabel. Περίπου εκατό μέτρα βορειότερα, υπήρχε μια δεύτερη, παρόμοια επιγραφή και δύο επιπλέον επιγραφές, οι οποίες καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια εργ Αυτά τα μέρη, διασκορπισμένα σε όλη την περιοχή, χρονολογούνται από διαφορετικές περιόδους. Στον δυτικό λόφο, υπάρχουν παλάτια, ένας ναός και ένα μέγαρο, ενώ στην ανατολική πλευρά βρίσκεται ένα κάστρο. Στην περιοχή ανάμεσα στους δύο λόφους, υπάρχουν αγροτικές πλατφόρμες. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα που να χρονολογούνται μετά τον 3ο αιώνα π.Χ., πιστεύεται ότι η πόλη εγκαταλείφθηκε εκείνη την εποχή. Η έρευνα θεωρεί την περιοχή ως ένα σπάνιο παράδειγμα της ίδρυσης μιας πόλης στην Ανατολία υπό την περσική κυριαρχία. Μπορείτε να φτάσετε στο Menemen με προαστικό τρένο, αλλά για να επισκεφθείτε το Buruncuk και να ανεβείτε στον λόφο, θα χρειαστείτε όχημα. Η περιοχή είναι ένα αρχαιολογικό χώρο που έχει αφεθεί στην άκρη μετά τις ανασκαφές. Μην περιμένετε μονοπάτια ή πινακίδες, φορέστε άνετα παπούτσια. Η θέα από τον λόφο προς την πεδιάδα του Gediz εξηγεί με μια ματιά γιατί η πόλη ιδρύθηκε εδώ. Το Lebedos ήταν μια ιονική πόλη, γνωστή και ως η "εγκαταλελειμμένη πόλη".
Το τελευταίο σημείο της διαδρομής βρίσκεται στη νότια ακτή, στην χερσόνησο Kısık, κοντά στο Ürkmez, στο Seferihisar. Το Lebedos ήταν ένα από τα δώδεκα μέλη της Ιωνικής Συνομοσίας. Σύμφωνα με αρχαίες αναφορές, η πόλη ιδρύθηκε από έναν από τους γιους του βασιλιά της Αθήνας, Κόδρου, αν και οι πηγές διαφωνούν σχετικά με το όνομά του. Η χερσόνησος είναι 175 μέτρα μακριά, χαμηλή και βραχώδης, και συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα μέσω μιας λωρίδας γης μόλις 200 μέτρα. Το Lebedos, χωρίς καλό λιμάνι και εκτεταμένη πίσω περιοχή, έμεινε στη σκιά ισχυρών γειτόνων όπως το Kolophon και το Teos, αλλά ήταν γνωστό για τις πηγές του με μεταλλικά νερά. Η μεταγενέστερη ιστορία της πόλης ήταν γεμάτη ανακατατάξεις. Ο Λυσίμαχος το 292 π.Χ. μετέφερε τον πληθυσμό του στην Έφεσο, αλλά η πόλη συνέχισε να υπάρχει και για ένα διάστημα ονομάστηκε Πτολεμαΐδα. Ο Ρωμαίος ποιητής Όρατιος την περιγράφει ως μια ερημική, μικρή πόλη. Το Lebedos αναβίωσε όταν μια ομάδα ηθοποιών, που είχαν εκδιωχθεί από το Teos κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, εγκαταστάθηκαν εκεί. Το 2004, ένα μικρό κομμάτι οψιδιανού, που βρέθηκε στη χερσόνησο, υποδηλώνει ότι ο Πηγές:
- Πολιτιστικό Απόθεμα, Μνημείο Καραμπέλ, https://kulturenvanteri.com/en/yer/karabel-aniti/
- Hürriyet, Οι συλλέκτες αρχαιοτήτων κατέστρεψαν το ανάγλυφο του Καραμπέλ, https://www.hurriyet.com.tr/gundem/defineciler-karabel-kabartmasini-parcaladi-41141840
- Visit İzmir, Κεμαλπάσα, https://www.visitizmir.org/en/Content/132
- Milliyet, Ανασκαφή στον λόφο Ulucak, https://www.milliyet.com.tr/galeri/izmirde-heyecan-yaratan-kazi-8-bin-yillik-sir-cozuluyor-bu-kadar-kucuklere-ilk-kez-rastladik-7454615
- Karar, Νέες ανακαλύψεις στην 8.500 ετών καρδιά της Σμύρνης, https://www.karar.com/sehir-haberleri/izmirin-8-500-yillik-kalbinde-yeni-kesifler-2006720
- İTÜ Polen, Περίληψη διδακτορικής διατριβής για τη Λάρισα (Buruncuk), https://polen.itu.edu.tr/items/fde9fbf6-3ff4-4022-959f-8baffe24b426
- Ankara Üniversitesi Ανοιχτά Μαθήματα, Γενικές πληροφορίες για τη Σμύρνη, https://acikders.ankara.edu.tr/mod/resource/view.php?id=5938
- Βικιπαίδεια, Λόφος Yeşilova, https://tr.wikipedia.org/wiki/Yeşilova_Höyüğü
- Βικιπαίδεια, Λόφος Ulucak, https://tr.wikipedia.org/wiki/Ulucak_Höyüğü
- Βικιπαίδεια, Διόδος Καραμπέλ, https://tr.wikipedia.org/wiki/Karabel_Geçidi
- Wikipedia, Larissa Phrikonis, https://en.wikipedia.org/wiki/Larissa_Phrikonis
- Βικιπαίδεια, Λεβέδος, https://tr.wikipedia.org/wiki/Lebedos
Σχόλια
Γράψε το πρώτο σχόλιο
