Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Radar Türkiye
Ανακαλύψτε εκδηλώσεις στην εφαρμογή
Άνοιγμα

Η μουσική του Harput και ο ήχος των βραδιών γύρω από το τζάκι.

Καθώς πέφτει το σούρουπο στην πεδιάδα του Χαρπούτ, τα φώτα του κέντρου της πόλης διαχέονται στην πεδιάδα και σιγά σιγά επικρατεί η ησυχία της παλιάς πόλης. Αυτή η ησυχία είναι το μέρος όπου, για αιώνες, αναπτύχθηκε μια μουσική παράδοση.

Radar TürkiyeRadar Türkiye4 Kasım 2026
Δεν υπάρχουν ακόμη βαθμολογίες

Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Η μουσική του Harput και ο ήχος των βραδιών γύρω από το τζάκι.

Στην πεδιάδα του Harput, καθώς έρχεται το βράδυ, τα φώτα του κέντρου διαχέονται στην πεδιάδα και σιγά σιγά επικρατεί η ησυχία της παλιάς πόλης. Αυτή η ησυχία είναι το μέρος όπου για αιώνες αναπτύχθηκε μια μουσική παράδοση. Η μουσική του Elazığ-Harput είναι σήμερα γνωστή για τα τραγούδια της, τα οποία ακούγονται σε όλη την Τουρκία, αλλά η πραγματική της ταυτότητα διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια των χειμερινών νυχτών, στις συγκεντρώσεις που διοργανώνονταν στα μεγάλα σαλόνια των σπιτιών. Αυτό το κείμενο παρουσιάζει αυτή τη μουσική όπως περιγράφεται από επίσημες πηγές και ακαδημαϊκές μελέτες. Αρχικά, εξετάζουμε το είδος της μουσικής, στη συνέχεια τη δομή των "fasıl" (μουσικών συνόδων) και τα "makam" (μουσικά συστήματα), και έπειτα την παράδοση των "kürsübaşı" (συγκεντρώσεων γύρω από ένα τραπέζι) και τους λαϊκούς χορούς. Στο τέλος, υπάρχουν μερικές σημειώσεις σχετικά με το πού μπορεί κάποιος να ακούσει αυτόν τον ήχο σήμερα στο Elazığ.

Μια δύσκολη κατηγοριοποίηση

Η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού του Elazığ αναφέρει ότι είναι δύσκολο να ενταχθεί η μουσική του Harput σε μία από τις γνωστές κατηγορίες της τουρκικής μουσικής. Το μεγαλύτερο μέρος των έργων είναι ανώνυμα, τόσο στους στίχους όσο και στη σύνθεση, γεγονός που την φέρνει πιο κοντά στη λαϊκή μουσική. Από την άλλη πλευρά, αυτά τα έργα εκτελούνται με κλασικά όργανα και σε ένα συγκεκριμένο μουσικό σύστημα, γεγονός που την φέρνει πιο κοντά στην κλασική μουσική. Γι' αυτόν τον λόγο, η Διεύθυνση την περιγράφει ως μια ξεχωριστή μουσική, που συνδυάζει στοιχεία και των δύο παραδόσεων, ενσωματώνοντας την αισθητική της "divan" (κλασικής πεζογραφίας) και της λαϊκής λογοτεχνίας. Ένα σημαντικό μέρος των στίχων προέρχεται από την "divan" ποίηση. Σύμφωνα με τα αρχεία της Διεύθυνσης, οι στίχοι πολλών από τα τραγούδια και τις μακρές μελωδίες που τραγουδιούνται σήμερα με αγάπη, προέρχονται από έργα ποιητών όπως οι Fuzuli, Nedim και Nevres. Αυτές οι μελωδίες δεν ακούγονταν μόνο από μορφωμένους ανθρώπους που είχαν λάβει εκπαίδευση σε τζαμιά, αλλά και από έμπορους και απλούς κατοίκους του Harput. Τον χειμώνα, στην παλιά πόλη, γύρω από τα τραπέζια, την άνοιξη και το καλοκαίρι στους κήπους και στα "kayabaşı" (υπαίθ Αυτά που αναφέρθηκαν προηγουμένως, ακολουθούνται από τραγούδια που ερμηνεύονται και ακούγονται από όλους μαζί, δηλαδή σε χορωδία, σε ρυθμικούς τύπους που ονομάζονται "şıklıtım". Κατά τη διάρκεια αυτών των τραγουδιών, ή αμέσως μετά, εκτελούνται παραδοσιακοί χοροί, είτε από άνδρες είτε από γυναίκες, που ταιριάζουν με το ίδιο μουσικό είδος. Έτσι, η παράδοση μετατρέπεται από μια απλή ακρόαση μουσικής σε μια διασκεδαστική δραστηριότητα όπου όλοι συμμετέχουν. Στις σημειώσεις, αναφέρεται ότι παλαιότερα, ενώ τραγουδιόνταν τα παραδοσιακά τραγούδια του Harput, παρεμβάλλονταν και κομμάτια κλασικής τουρκικής μουσικής στο ίδιο μουσικό είδος. Αυτή η λεπτομέρεια δείχνει πόσο αλληλένδετα ήταν τα δύο μουσικά ρεύματα στο Harput. Στην δομή των ρυθμών, οι δίμετροι, τρίμετροι και τετράμετροι ρυθμοί είναι κυρίαρχοι, αλλά υπάρχουν και κομμάτια που ξεκινούν με έναν συγκεκριμένο ρυθμό και συνεχίζουν με διαφορετικούς. Σύμφωνα με τις σημειώσεις, για να ερμηνευθούν σωστά αυτά τα τραγούδια, είναι απαραίτητο να υπάρχει γνώση της τοπικής προφοράς και της τοπικής μουσικής παράδοσης.

Τα μουσικά είδη και οι τοπικοί όροι:

Ένα από τα πιο συζητημένα θέματα σχετικά με τη μουσική του Harput είναι τα μουσικά είδη. Στις πηγές αναφέρονται δομές με ονόματα που είναι μοναδικά για την περιοχή Elazığ, όπως "müstezat", "beşiri", "ibrahimiye", "hoyrat", "şirvan", "divan", "elezber", "tecnis", "nevruz", "versak", "sabahi" και "muhalif". Στις σημειώσεις αναφέρεται ότι ορισμένες από αυτές τις δομές αντιστοιχούν σε μουσικά είδη της τουρκικής μουσικής: το "beşiri" αντιστοιχεί στο "rasta", το "versak" στο "hicaz", το "nevruz" στο "karciğar", το "muhalif" στο "huzzam" και το "ibrahimiye" στο "nevay". Οι ακαδημαϊκές μελέτες εξετάζουν αυτό το θέμα πιο διεξοδικά. Η μελέτη των Ozan Daş και Türker Eroğlu, που δημοσιεύτηκε το 2024 στο International Journal of Quality in Education, συγκρίνει τις λίστες των μουσικών ειδών που χρησιμοποιούν οι ερευνητές της περιοχής και αναλύει το κομμάτι "ibrahimiye gazel" με τη μορφή σημειώσεων. Οι συγγραφείς δείχνουν ότι η δομή του κομματιού ανήκει στο μουσικό είδος "uşşak" της τουρκικής μουσικής. Το συμπέρασμά τους είναι ενδιαφέρον Οι καθημερινές συζητήσεις, τα προβλήματα, οι χαρές μοιράζονταν, και οι βραδιές τελείωναν με μουσική. Σε αυτές τις συναντήσεις συζητούνταν επίσης θέματα όπως η παροχή βοήθειας σε άτομα με χαμηλότερο οικονομικό επίπεδο και η συμφιλίωση των ανθρώπων που είχαν διαφορές. Οι συναντήσεις είχαν μια συγκεκριμένη δομή: το πιο έμπειρο άτομο ηγούταν, η ομιλία γινόταν με σειρά ηλικίας, και κάθε άτομο είχε μια καθορισμένη θέση. Η μεσαία γενιά έπαιζε παιχνίδια και έκανε μουσική, ενώ οι νέοι προσέφεραν καφέ. Το χειμώνα, οι συναντήσεις γίνονταν σε μεγάλους χώρους που ονομάζονταν "sofa", ενώ το καλοκαίρι μεταφέρονταν στις πισίνες και στους κήπους. Με την πάροδο του χρόνου, οι παραδόσεις άλλαξαν. Όπως αναφέρεται στο άρθρο, η παράδοση της "καθιστής σκηνής" σταμάτησε στα μέσα του 20ου αιώνα, καθώς βελτιώθηκαν οι δυνατότητες θέρμανσης και οι σόμπες έγιναν πιο διαδεδομένες. Σήμερα, η "καθισμένη σκηνή" δεν είναι πλέον το επίκεντρο των συναντήσεων, αλλά παραμένει ένα σύμβολο. Ο συγγραφέας το περιγράφει ως "καθισμένη σκηνή χωρίς σκηνή". Οι συναντήσεις πλέον γίνονται σε σπίτια, πολιτιστικά κέντρα, σε γιορτές αρραβώνων, σε γάμους και σε τηλεοπτικές εκπομπές. Τα χαλιά στους τοίχους, τα μαξιλαροστολισμένα παγκάκια και τα χάλκινα δίσκοι προσπαθούν να αναβιώσουν την παλιά ατμόσφαιρα. Σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, στο παρελθόν τα παιχνίδια, τα αινίγματα και η αλληλεγγύη ήταν κυρίαρχα, ενώ σήμερα η μουσική έχει γίνει το κύριο στοιχείο των συναντήσεων.

Τα παιχνίδια που παίζονται στο τέλος της μουσικής παράστασης είναι μέρος της μουσικής της περιοχής Harput. Ο δήμος, στον τουριστικό του οδηγό, χαρακτηρίζει τα παιχνίδια Elazığ ως μέρος της περιοχής "halay", αλλά τα θεωρεί πιο περίπλοκα και αισθητικά από τα άλλα παιχνίδια της περιοχής. Σύμφωνα με τον οδηγό, αυτή η διαφορά οφείλεται στην τάση της μουσικής προς την κλασική μουσική και στην εκτέλεσή της με παραδοσιακά όργανα. Τα παιχνίδια της περιοχής Elazığ έχουν γενικά έναν γλυκό και ταυτόχρονα αυστηρό χαρακτήρα. Τα ανδρικά παιχνίδια είναι πιο αυστηρά, ενώ τα γυναικεία είναι πιο απαλά. Σήμερα, από τα περίπου εξήντα παιχνίδια που υπήρχαν, μόνο είκοσι με είκοσι πέντε διατηρούνται. Το πιο γνωστό είναι το Οι οδηγοί πόλης και οι ανακοινώσεις εκδηλώσεων της τοπικής διεύθυνσης πολιτισμού και τουρισμού αποτελούν ένα καλό σημείο εκκίνησης για να βρείτε πληροφορίες σχετικά με βραδιές αφιερωμένες στην τοπική μουσική. Ελέγξτε τις πιο πρόσφατες ημερομηνίες στους επίσημους ιστότοπους. Όσοι επιθυμούν να δουν τον τόπο όπου γεννήθηκε η μουσική, θα πρέπει να επισκεφθούν την περιοχή του Harput. Σύμφωνα με την GoTürkiye, το Σπίτι Πολιτισμού Şefik Gül στο Harput έχει μετατραπεί σε μουσείο, με σκοπό να παρουσιάσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και τον τρόπο ζωής των σπιτιών του Harput. Στέκοντας στο σαλόνι ενός τέτοιου σπιτιού και παρατηρώντας την ξύλινη πλατφόρμα στο κέντρο του δωματίου και τα καθίσματα γύρω της, μπορείτε να φανταστείτε τις βραδιές που περιγράφονται στα κείμενα. Μια άλλη καλή προετοιμασία είναι να παρατηρήσετε το τοπίο από το κάστρο κατά τη διάρκεια του απογεύματος, καθώς πολλά από αυτά τα τραγούδια ερμηνεύτηκαν με αυτό το φόντο. Κατά την ακρόαση, μπορείτε να προσέξετε ορισμένα στοιχεία. Παρατηρήστε πώς ένα τραγούδι ξεκινά στον ίδιο "makam" (μουσικό τόνο) μετά από ένα "gazel" (ποιητικό είδος), πώς τα μουσικά όργανα "πατούν" και μεταβαίνουν στο "hoyrat" (ένα είδος μουσικής) και πώς τελικά όλοι συμμετέχουν σε ένα ζωηρό τραγούδι. Ακούστε την υψηλή τονικότητα των "uzun hava" (μακρά τραγούδια), τη γλώσσα της περσικής ποίησης στα τραγούδια και τον μοναδικό τρόπο ομιλίας του Harput. Ίσως, όπως αναφέρει η διεύθυνση, ακόμα και σήμερα μπορείτε να ακούσετε μια μελωδία που δεν έχει καταγραφεί ποτέ.

Πηγές:

Σχόλια

0/1000

Γράψε το πρώτο σχόλιο