Το τραπέζι της Ντούζτσε και της Ακτσάκοτσα.

Είναι εύκολο να βρείτε τη Δούζτσε στον χάρτη. Είναι μια μικρή επαρχία, που βρίσκεται στο μέσο της διαδρομής μεταξύ της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας, και αγγίζει την Μαύρη Θάλασσα μόνο μέσω της ακτής της Ακτσάκοτσα. Ωστόσο, η κατανόηση της κουζίνας της απαιτεί χρόνο, καθώς δεν πρόκειται για μια ενιαία κουζίνα, αλλά για το αποτέλεσμα της συνύπαρξης διαφορετικών κοινοτήτων που προέρχονται από διάφορα μέρη της ίδιας πεδιάνας. Σε αυτό το άρθρο, εξερευνούμε την κουζίνα της Δούζτσε και της Ακτσάκοτσα, ακολουθώντας τα ίχνη των επίσημων αρχείων. Θα σας πούμε ποιες γεύσεις προστατεύονται με γεωγραφική ένδειξη, ποιες παραδόσεις έχουν καταχωρηθεί ως ζωντανή πολιτιστική κληρονομιά και πού μπορείτε να τις συναντήσετε. Μια κουζίνα που εμπλουτίστηκε μέσα από τις μεταναστεύσεις.

Το πιστοποιητικό καταχώρησης της "Köfte" (κεφτέδες) της Δούζτσε, που εκδόθηκε από την Τουρκική Υπηρεσία Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων, ξεκινά την περιγραφή της κουζίνας της επαρχίας με τις μεταναστεύσεις. Σύμφωνα με το έγγραφο, η Δούζτσε ήταν ένας από τους προτιμώμενους οικισμούς για τις μεταναστεύσεις που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή κατά τη δεύτερη μισή του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, της σημασίας της ως σημαντικό πέρασμα, του κλίματός της και της ποικιλομορφίας της χλωρίδας της. Οι Καύκασιοι μετανάστες, οι κάτοικοι της Ανατολικής Μαύρης Θάλασσας και οι ντόπιοι αλληλεπίδρασαν με την πάροδο του χρόνου, και αυτό το μείγμα αντικατοπτρίζεται και στην κουζίνα. Τα χωριά "Manav" της Ακτσάκοτσα, από την άλλη πλευρά, έχουν διατηρήσει τις αρχαίες τους παραδόσεις. Τα πιστοποιητικά καταχώρησης περιγράφουν το γλυκό "Melengücceği" και το "Mancarlı Pide" ως γεύσεις που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά σε αυτά τα χωριά. Αυτή η ποικιλομορφία αντικατοπτρίζεται και σήμερα σε επίσημες λίστες. Η σελίδα της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Δούζτσε με τα προϊόντα με γεωγραφική ένδειξη περιλαμβάνει δεκαπέντε εγγραφές. Εκτός από φαγητά και γλυκά, περιλαμβάνει επίσης γεωργικά προϊόντα όπως καρύδια, φουντούκια, μέλι, ρύζι και κολοκύθα, καθώς και το "Düz Στο παρελθόν, το "mançarlı pide" καταναλωνόταν χωρίς γλυκό σιρόπι, στην ξηρή του μορφή, και όταν οι άνθρωποι επισκέπτονταν ο ένας τον άλλον, προσέφεραν αυτή την ξηρή εκδοχή. Ακόμα και σήμερα, η εκδοχή χωρίς σιρόπι μπορεί να καταναλωθεί στο πρωινό, είτε με ένα τοπικό τυρί που ονομάζεται "keş" είτε με μαρμελάδα. Το γλυκό "mançarlı pide" παρασκευάζεται ακόμα στην περιοχή, ιδιαίτερα σε γάμους και εορτές. "Mançarlı pide" και η αγορά της "Yukarı Mahalle".

Το "Akçakoca Mancarlı Pide" καταχωρήθηκε το 2017 με το ίδιο όνομα. Σύμφωνα με το έγγραφο, οι Τούρκοι που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, ονόμασαν τα βρώσιμα χόρτα που φύτρωναν σε αυτά τα εδάφη "mançarlı", και τοποθετούσαν αυτά τα χόρτα, που φύτρωναν στα υγρά εδάφη της εύφορης πεδιάδας, ως βάση στο τραπέζι. Η γέμιση του "pide" παρασκευάζεται με σπανάκι, παντζάρι ή λάχανο. Στο ψιλοκομμένο χορταρικό προστίθενται κρεμμύδι, φρέσκο ​​μαϊντανό, αλάτι, πιπέρι και λίγο λάδι. Η ζύμη, αφού ανακατευτεί με αλεύρι, ανοίγεται λεπτά, απλώνεται η γέμιση στη μισή ζύμη και η ζύμη κλείνει σε σχήμα ημισελήνου. Το "pide" ψήνεται σε φούρνο με πέτρα ή σε τηγάνι πάνω από ξύλο, και όταν είναι ζεστό, αλείφεται με βούτυρο και σερβίρεται με γιαούρτι. Το έγγραφο αναφέρει επίσης ότι το ψημένο "pide" έχει μήκος 35 έως 40 εκατοστά. Ο καλύτερος τρόπος για να απολαύσετε αυτές τις δύο γεύσεις στην πιο φυσική τους μορφή είναι να επισκεφθείτε την "Yukarı Mahalle" της Akçakoca. Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, η περιοχή, που είναι από τους παλαιότερους οικισμούς του νομού, προστατεύεται ως ιστορική περιοχή με 160 ιστορικά σπίτια. Αυτά τα σπίτια, που χρονολογούνται περίπου 150 έως 200 χρόνια, είναι κατασκευασμένα με βάση πέτρας, με ξύλινη κατασκευή και τεχνική "bağdadi", και ορισμένα έχουν μεγάλες ξύλινες βεράντες. Στην αγορά που έχει στηθεί στη σκιά των σπιτιών με τα μπαλκόνια, οι ντόπιοι πωλούν τα προϊόντα τους. Σύμφωνα με τον ορισμό του Υπουργείου, εδώ μπορείτε να βρείτε μια μεγάλη ποικιλία προϊόντων, από γλυκά "melengüc Ο πιλάφι, αφού μαγειρευτεί, σερβίρεται σε πιάτο και καλύπτεται με λεπτό φύλλο ζύμης ή ψωμί, το οποίο έχει μαλακώσει με ζεστό νερό, και σερβίρεται ζεστό. Στο έγγραφο αναφέρεται ότι ο πιλάφι προσφέρεται κυρίως σε ειδικές περιστάσεις, όπως γάμους. Κεφτέδες, "acika" (σάλτσα) και ξυλοκάρβουνο.

Αυτό που διακρίνει τον "Düzce Köftesi" από τους άλλους, σύμφωνα με το πιστοποιητικό, είναι το ίδιο το κρέας. Οι κεφτέδες παρασκευάζονται από το λιπαρό μοσχαρίσιο κρέας ζώων που έχουν μεγαλώσει σε φυσικό περιβάλλον στις πεδιάδες του Düzce, κατά προτίμηση από αρνιά ή μοσχάρια. Στο κιμά δεν προστίθεται επιπλέον λίπος, εκτός από το δικό του, και αντί για ψωμί χρησιμοποιείται αλεύρι καλαμποκιού που παράγεται στην περιοχή του Düzce. Οι κεφτέδες, που κόβονται σε μέγεθος καρυδιού και διαμορφώνονται με το χέρι, ψήνονται σε ξυλοκάρβουνο που έχει επικαλυθεί με λευκή τέφρα και σερβίρονται με ντομάτες και πιπεριές που έχουν ψηθεί στη φωτιά. Συχνά, συνοδεύονται από "acika", μια τοπική σάλτσα. Το "acika" του Düzce, το οποίο καταγράφηκε το 2017, παρασκευάζεται, σύμφωνα με το έγγραφο, με τοπικό βούτυρο, φιστίκια και πιπεριές "kapya" και σάλτσα ντομάτας. Το γεγονός ότι δεν περιέχει πρόσθετα είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που του δίνουν τη μοναδική του γεύση. Καρύδια, φιστίκια, μέλι και σιρόπι.

Τα δάση του Düzce προσφέρουν μια ξεχωριστή γευστική ποικιλία. Το "Düzce Kestanesi" (κάστανο) καταγράφηκε το 2022 με την ονομασία "προέλευσης". Σύμφωνα με το έγγραφο, πρόκειται για τους βρώσιμους καρπούς ενός είδους που ονομάζεται "Anadolu kestanesi" και αναπτύσσεται αυθόρμητα στις δασικές περιοχές της επαρχίας. Το "Akçakoca Kaplandede Kestanesi" είναι ένα μικρό, γυαλιστερό, καφέ κάστανο με λεπτή φλούδα, που ωριμάζει τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο στις υψηλότερες περιοχές του όρους Kaplandede. Το "Düzce Kestane Balı" (μέλι καστανούν), που προέρχεται από το άνθος των κάστανων δέντρων, είναι ένα σκούρο καφέ μέλι με πικρή και γλυκιά γεύση. Το πιστοποιητικό υπενθυμίζει ότι το ήμισυ της έκ Η παρουσία ξεχωριστών κατηγοριών για τα τυριά Τσερκές και Αμπάζα υπογραμμίζει πόσο βαθιά η κληρονομιά των κοινοτήτων με καταγωγή από τον Καύκασο έχει αφήσει το στίγμα της στην κουζίνα αυτής της πεδιάδας.

**Πώς να γνωρίσετε την κουζίνα της περιοχής:**

Ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε αυτή την κουζίνα είναι να την απολαύσετε εποχιακά. Ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος είναι η ιδανική περίοδος για τα κάστανα και τα κάστανα "Kaplandede", ενώ μετά τον Οκτώβριο για το μέλι από ζαχαροκάλαμο. Για όσους επισκέπτονται την Ακτσάκοτσα, η πρώτη στάση πρέπει να είναι η αγορά "Yukarı Mahalle". Εδώ, μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρασκευή του "mancarlı pide" σε μια σχάρα και να δοκιμάσετε το "melengücceği" είτε σε σιροπιασμένη είτε σε πιο παραδοσιακή μορφή. Πριν επισκεφθείτε την αγορά, ελέγξτε τις ημέρες και τις ώρες λειτουργίας της στον ιστότοπο της Διεύθυνσης Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας ή σε τοπικές πηγές. Στην ακτή, θα βρείτε τα προϊόντα που προωθεί η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας για την Ακτσάκοτσα. Αυτά περιλαμβάνουν την αλιευτική βάση, τα ψάρια ανάλογα με την εποχή, τα φραγκοστάφυλα, το μέλι από κάστανα και τα φιστίκια. Στο κέντρο και στην Κονουραλπ, αφήστε χώρο για ένα γεύμα που θα περιλαμβάνει κεφτέδες, "acika" (ένα είδος ψητού λαχανικού) και ρύζι με φύλλο. Όταν αγοράζετε ένα προϊόν με γεωγραφική ένδειξη, είναι καλό να ελέγχετε το λογότυπο. Η χρήση του επίσημου ονόματος και του λογοτύπου ελέγχεται τακτικά από τις επιτροπές ελέγχου που αναφέρονται στα έγγραφα. Επιπλέον, τα πιστοποιητικά καταγραφής απαιτούν το "melengücceği" να σερβίρεται στα εστιατόρια με το όνομά του και μια περιγραφή των χαρακτηριστικών του. Έτσι, μπορείτε να καταλάβετε αν το πιάτο που σας σερβίρεται είναι όντως αυτό που περιμένετε.

**Πηγές:**

* Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού της επαρχίας Ντούζτσε, Προϊόντα με Γεωγραφική Ένδειξη: [https://duzce.ktb.gov.tr/TR-249197/cografi-isaretli-urunler.html](https://duzce.ktb.gov.tr/TR-249197/cografi-isaretli-urunler.html)
* Διεύθυνση Πολιτισ