Από την Ανκύρα στην Άγκυρα: Η Ιστορία της Ονομασίας μιας Πόλης.
Το όνομα μιας πόλης είναι το αρχαιότερο μνημείο της. Οι πέτρες διαλύονται, τα τείχη επισκευάζονται, οι δρόμοι επανασχεδιάζονται, αλλά το όνομα διατηρείται και μεταδίδεται από στόμα σε στόμα για χιλιάδες χρόνια, και κάθε εποχή προσθέτει τη δική της πινελιά σε αυτό.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Μια πόλη, το όνομά της είναι το αρχαιότερο μνημείο της. Οι πέτρες καταστρέφονται, τα τείχη επισκευάζονται, οι δρόμοι επανασχεδιάζονται, αλλά το όνομα διατηρείται από στόμα σε στόμα για χιλιάδες χρόνια, και κάθε εποχή προσθέτει τη δική της χροιά. Το όνομα της Άγκυρας είναι επίσης ένα τέτοιο μνημείο. Από τον οικισμό που συζητείται ότι ήταν η "Ankuwa" των Χετταίων, μέχρι τον μύθο των Φρυγίων, από την "Ankyra" των Γαλατών, μέχρι την "Ancyra" της Ρώμης, από την "Engürü" των Σελτζούκων και των Οθωμανών, μέχρι την "Angora" της Ευρώπης, και τελικά στην Άγκυρα που καθιερώθηκε το 1930, αυτό το ταξίδι είναι επίσης μια σύντομη περίληψη της ιστορίας της πόλης. Αυτό το κείμενο παρακολουθεί αυτό το ταξίδι βήμα προς βήμα και σας λέει πού μπορείτε να εντοπίσετε το ίχνος του ονόματος στις πέτρες της συνοικίας Ulus σήμερα. Ήταν η "Ankuwa" των Χετταίων;
Η προέλευση του ονόματος της Άγκυρας δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, όπως αναφέρει και η ιστορία της Περιφέρειας της Άγκυρας. Η ιστορία του οικισμού μπορεί να εντοπιστεί μόνο από την εποχή των Χετταίων. Σε αρχαία κείμενα που βρέθηκαν στις ανασκαφές της Hattuşa, της πρωτεύουσας των Χετταίων, εντός των συνόρων της Çorum, αναφέρεται συχνά το όνομα "Ankuwa", και ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν ότι αυτό το όνομα υποδηλώνει την τοποθεσία της σημερινής Άγκυρας. Η "Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ" αναφέρει επίσης ότι το όνομα μπορεί να προέρχεται από την χετταϊκή λέξη "Ankuwa" ή "Ankuruwa", αλλά αυτή η άποψη είναι αμφιλεγόμενη και δεν έχει αποδειχθεί. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι, μετά τους Χετταίους, η περιοχή κυριάρχησε από τους Φρυγούς. Οι Φρυγοί ίδρυσαν ή διεύρυναν την πόλη κατά τους 8ο και 7ο αιώνες π.Χ. Οι ανασκαφές στην περιοχή Ulus έχουν αποδείξει οριστικά την παρουσία των Φρυγίων εκεί. Στη συνέχεια, ήρθαν οι Λύδιοι, η εισβολή των Κιμμέριων, ο Πέρσης βασιλιάς Κύρος και, το 333 π.Χ., ο Μέγας Αλέξανδρος διέσχισε την Ανατολία. Δηλαδή, υπήρχε μια μακρά ιστορία οικισμού στην περιοχή πριν το όνομα της πόλης καταγραφεί ως ελληνική λέξη. Ο μύθος της άγκυρας, του Μίδα και του Αυτή η κοινότητα, που οι Έλληνες αποκαλούσαν Γαλάτες, χωριζόταν σε τρία φύλα: οι Τεκτοσαγκοί με επίκεντρο την Άγκυρα, οι Τολιστομπόγοι την Πεσινούς και οι Τροκμίτες την Ταβιούμ. Έτσι, η Άγκυρα έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία κέντρο ενός λαού. Στην ιστορία της περιφέρειας της Άγκυρας, η πόλη αναφέρεται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ως πρωτεύουσα των Τεκτοσαγκόων, και θεωρείται ότι το σημερινό κάστρο υπήρχε ήδη κατά την περίοδο των Γαλατών. Τα βασίλεια των Γαλατών διατήρησαν την ανεξαρτησία τους μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ., αλλά στη συνέχεια υπέπεσαν υπό τον έλεγχο της Ρώμης. Το πιο εκπληκτικό ίχνος που άφησαν οι Γαλάτες είναι η γλώσσα τους: υπάρχουν ενδείξεις ότι η γλώσσα των Γαλατών ομιλούνταν μέχρι τον 7ο αιώνα μ.Χ. Κάτω από τα ερείπια της πόλης, που σήμερα αναφέρονται στα τουριστικά φυλλάδια ως ρωμαϊκή πόλη, ζούσε για εννέα αιώνες ένας λαός που μιλούσε κελτική γλώσσα. Η Άγκυρα της Ρώμης
Η Ρώμη άρχισε να ασκεί επιρροή στην περιοχή από το 189 π.Χ., αλλά η πραγματική στροφή ήρθε το 25 π.Χ. Ο αυτοκράτορας Αύγουστος κατέστησε τη Γαλατία ρωμαϊκή επαρχία, έδωσε στην Άγκυρα καθεστώς πόλης και την όρισε κέντρο της επαρχίας. Σύμφωνα με τον Λίβιο, η πόλη ήταν σημαντικός κόμβος του ρωμαϊκού οδικού δικτύου και εκεί ήταν σταθμευμένο ένα τμήμα της 15ης Λεγεώνας του Απολλιναρίου. Μεταξύ του 25 και του 20 π.Χ., ένα ιερό χτίστηκε πάνω σε μια περιοχή που προηγουμένως ήταν αφιερωμένη στη Φρυγική θεά Κυβέλη και τον Μένα. Στους τοίχους αυτού του κτιρίου χαράχθηκαν τα "Res Gestae Divi Augusti", δηλαδή τα επιτεύγματα του Αυγούστου, σε λατινικά και ελληνικά. Αυτό είναι το μοναδικό πλήρες αντίγραφο αυτού του κειμένου που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα. Ο γερμανός ιστορικός Θεόδωρος Μόμμσεν το αποκάλεσε "βασίλισσα των επιγραφών". Σήμερα, κοντά στη Μέσε Τζαμί Χατζί Μπαγιάμ, σώζονται δύο πλευρικοί τοίχοι και η διακοσμημένη πόρτα αυτού του ιερού, το οποίο αποτελεί το πιο εντυπωσιακό τεκμήριο της ονομασίας "Άγκυρα". Ένα άλλο σημαντικό ίχνος Σύμφωνα με την ιστορία της Περιφέρειας Άνκαρα, η πιο λαμπρή περίοδος της πόλης ήταν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλαεντίν Κεϊκούμπατ. Το κάστρο ενισχύθηκε στρατιωτικά και η πόλη αναπτύχθηκε με τζαμιά και μαδρασές. Κατά την τουρκική περίοδο, το όνομα της πόλης άλλαξε: η "Ankyra" μετατράπηκε στις τουρκικές εκφράσεις "Engürü" και "Engüriye". Η "Ισλαμική Εγκυκλοπαίδεια" αναφέρει ότι αυτή η αλλαγή δεν ήταν απλώς μια αλλαγή στην προφορά, αλλά ότι οι νέοι κάτοικοι επανερμήνευσαν το όνομα, συνδέοντάς το με τη περσική λέξη "engur", που σημαίνει σταφύλι. Αυτό αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα της λαϊκής ετυμολογίας, όπου ένα ξένο όνομα συνδέεται με μια οικεία λέξη. Κατά τη διάρκεια της Μογγολικής εισβολής, ο Σουλτάνος Γκιγιασεττίν Κεϊχουσρέβ βρήκε καταφύγιο στο Κάστρο της Άνκαρα. Η πόλη βρέθηκε υπό την κυριαρχία των κυβερνητών των Ιλχανιδών και στη συνέχεια των Ερετνιδών. Τη δεκαετία του 1350, η πόλη ενσωματώθηκε στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Σύμφωνα με την Περιφέρεια, το 1354, ο Ορχάν Γκαζί, γιος του Σουλτάνου, διορίστηκε κυβερνήτης της πόλης. Η πιο σημαντική στιγμή στην ιστορία της Άνκαρα ήταν το 1402: η Μάχη της Άνκαρα, που έλαβε χώρα στην πεδιάδα του Τσουμπουκ μεταξύ του Τιμούρ και του Μπαγιεζίντ, οδήγησε στην αιχμαλωσία του Οθωμανικού σουλτάνου και την έναρξη μιας περιόδου αστάθειας που διήρκεσε έως το ,1413. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου Σουλεϊμάν, όταν δημιουργήθηκε η επαρχιακή οργάνωση στην Ανατολία, η Άνκαρα έγινε το κέντρο μιας από αυτές τις επαρχίες. Είναι ενδιαφέρον ότι, σύμφωνα με την σελίδα της Βικιπαίδεια, τα οθωμανικά διοικητικά αρχεία χρησιμοποιούσαν τη μορφή "Άνκαρα" από τον 16ο αιώνα, αλλά στην κοινή γλώσσα, το "Engürü" συνέχισε να χρησιμοποιείται για αιώνες. Η έκφραση "Angara", που ακούγεται ακόμη και σήμερα σε διάφορες διαλέκτους της Ανατολίας, είναι κατάλοιπο αυτής της μακρόχρονης συνήθειας. Το "Angora" έγινε το όνομα της πόλης στους ευρωπαϊκούς χάρτες.
Μετά την κατάκτηση από τους Σελτζούκους, οι ευρωπαϊκές γλώσσες άρχισαν να αποκαλούν Η ονομασία της νέας πρωτεύουσας επίσης επαναπροσδιορίστηκε. Σύμφωνα με το λήμμα της Βικιπαίδειας, στις 28 Μαρτίου 1930, η Τουρκική Δημοκρατία ζήτησε από τις ξένες χώρες να χρησιμοποιούν τις τουρκικές ονομασίες για τις τουρκικές πόλεις. Από εκείνη την ημερομηνία, η ταχυδρομική υπηρεσία δεν διέθετε υπηρεσία παράδοσης επιστολών με διευθύνσεις "Angora" και "Constantinople" προς την Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη αντίστοιχα. Η αγγλική έκδοση της Βικιπαίδειας αναφέρει επίσης ότι από το 1930, η πόλη αναφερόταν επίσημα ως "Άγκυρα" στις δυτικές γλώσσες. Έτσι, η διαδρομή που ξεκίνησε με το "Ankyra", περνώντας από τα "Ancyra", "Mamuriye", "Engürü" και "Angora", κατέληξε σε μια ενιαία μορφή. Η ονομασία "Angora" παρέμεινε ζωντανή, συνδεδεμένη με την πόλη, αλλά και με το πρόβατο, τη γάτα και το κουνέλι. Ακολουθώντας τα ίχνη της ονομασίας, μια βόλτα στην περιοχή Ulus.
Τα σημεία αυτής της ιστορίας βρίσκονται σε κοντινή απόσταση και μια μισή μέρα είναι αρκετή. Ξεκινήστε από την πλατεία Hacı Bayram στην περιοχή Ulus. Αναζητήστε τις γραμμές του "Res Gestae" που είναι χαραγμένες σε Λατινικά και Ελληνικά στα δύο εναπομείναντα τμήματα του Τάφρου του Αυγούστου. Θα δείτε ότι τα γράμματα διακρίνονται καλύτερα στο φως του πρωινού. Το όνομα του τάφρου, "Ancyra", είναι χαραγμένο στην πέτρα. Θα το συναντήσετε και στα ρωμαϊκά λουτρά που βρίσκονται παρακάτω, σε αυτό το υπαίθριο μουσείο που ανακαινίστηκε το 2022. Στη συνέχεια, ανεβείτε στο κάστρο. Στην πύλη του εξωτερικού τείχους, φανταστείτε τις μεγάλες αλυσίδες που κάποτε έδιναν το όνομα "Κάστρο των Αλυσίδων". Στους τοίχους του εσωτερικού κάστρου, αναζητήστε τις ρωμαϊκές πλάκες μαρμάρου που έχουν ενσωματωθεί από τους Βυζαντινούς, καθώς και τις ανεστραμμένες επιγραφές. Στο Μουσείο των Ανατολικών Πολιτισμών, που βρίσκεται στους πρόποδες του κάστρου, θα βρείτε εκθέματα από τον κόσμο των Χετταίων και των Φρυγών, τα πιο αρχαία στρώματα της ονομασίας. Εκεί βρίσκονται υλικά μαρτυρίες της διαμάχης μεταξύ των Ankuwa και του Μίδα. Ολοκληρώστε τη βόλτα στην πλατεία Ulus, μπροστά από το δεύτερο κτί
Σχόλια
Γράψε το πρώτο σχόλιο
