Η "Ανκαρα Τάσι", ο ροζ ανδεζίτης της πρωτεύουσας.
Κοιτάξτε τις πέτρες της Άγκυρας, κοιτάξτε τα μάτια μου. Η πρώτη γραμμή του τραγουδιού τοποθετεί με αγάπη τις πέτρες μιας πόλης και τα μάτια μου δίπλα-δίπλα, και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.
Συνδέσου για να κάνεις «μου αρέσει» και να βαθμολογήσεις

Η πέτρα της Άγκυρας, ένα σύμβολο της πόλης. Η πρώτη γραμμή του τραγουδιού συνδυάζει με αγάπη την πέτρα μιας πόλης και τα μάτια μου, και αυτό δεν είναι τυχαίο. Η πέτρα της Άγκυρας είναι πραγματική. Ονομάζεται ανδεζίτης, έχει ροζ απόχρωση, είναι πυκνή και σκληρή. Από τα τείχη του κάστρου μέχρι την πρόσοψη του σταθμού του τρένου της Άγκυρας, από τα ανάγλυφα του Güvenpark μέχρι τους τοίχους των πανεπιστημιακών σχολών, οι πιο διαρκείς κατασκευές της πόλης είναι φτιαγμένες από αυτήν την πέτρα. Αυτό το κείμενο περιγράφει την ηφαιστειακή προέλευση της πέτρας της Άγκυρας πριν από εκατομμύρια χρόνια, τα ορυχεία της, τον ρόλο της στην ίδρυση της πρωτεύουσας και πού μπορεί να τη δει κανείς σήμερα στην πόλη. Τι είναι ο ανδεζίτης;
Ο ανδεζίτης είναι μια ηφαιστειακή πέτρα που σχηματίζεται από την ψύξη της μάγματος που αναδύεται από τα βάθη της γης. Οι γεωλόγοι τον χαρακτηρίζουν ως έναν ενδιάμεσο τύπο μεταξύ του βασάλτη και του ριολίτη, με περιεκτικότητα σε διοξείδιο του πυριτίου που κυμαίνεται από 57% έως 63%. Το κύριο ορυκτό του είναι ο πλαγιόκλας, ενώ περιέχει επίσης πυροξένιο και χορνμπλενδίτη. Η ποροφιτική του υφή, δηλαδή η παρουσία μεγάλων κρυστάλλων σε μια λεπτή μάζα, του δίνει την χαρακτηριστική του "κυματιστή" εμφάνιση. Παίρνει το όνομά του από τις Ανδεις, τις οροσειρές της Νότιας Αμερικής, και ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό γεωλόγο Leopold von Buch το 1826. Ο ανδεζίτης είναι ο πιο κοινός τύπος πέτρας στις ζώνες όπου ο ωκεάνιος πυθμένα βυθίζεται κάτω από την ήπειρο και στα νησιωτικά τόξα. Η ανθρωπότητα τον χρησιμοποιεί ως δομικό υλικό εδώ και χιλιάδες χρόνια, και μνημεία όπως ο Borobudur στην Τζαβά και ο Sacsayhuaman στο Περού είναι φτιαγμένα από ανδεζίτη. Η πέτρα της Άγκυρας είναι επίσης μέλος αυτής της μεγάλης οικογένειας. Οι αρχαίοι ηφαιστειακοί σχηματισμοί κάτω από την Άγκυρα.
Περιμετρικά της Άγκυρας, υπάρχουν ηφαιστειακοί σχηματισμοί που ανήκουν σε ένα ευρύ χρονικό διάστημα, από το τέλος του Κρητατικού μέχρι το Πλειστόκαινου. Οι πιο κοινοί και σημαντικοί σχηματισμοί είναι οι ηφαιστειακές αποθέσεις της πρώιμης Νεογενικής περιόδου, γνωστοί ως Kızılcahamam ή Galatya Η πέτρα είναι σκληρή και πυκνοδομημένη, αλλά παράλληλα σχετικά εύκολη στην επεξεργασία. Λόγω της μη πορώδους της φύσης της, δεν απορροφά νερό, γεγονός που την καθιστά ανθεκτική στον παγετό και τη φθορά. Όταν είναι υγρή, η γυαλάδα της ενισχύεται. Αυτά τα χαρακτηριστικά την έχουν καταστήσει αγαπημένο υλικό για δάπεδα και επενδύσεις για αιώνες. Παρατηρήστε πώς, μετά τη βροχή, ένα πεζοδρόμιο ή μια πρόσοψη στην περιοχή Ulus αποκτά ένα έντονο ροζ χρώμα. Αυτή είναι η πιο όμορφη εκδοχή της πέτρας. Πού βρίσκονται τα ορυχεία;
Παρά το όνομά της, το "Ankara taşı", η κύρια περιοχή εξόρυξής του, δηλαδή το μέρος όπου βρίσκονται τα ορυχεία που παράγουν τα καλύτερα δείγματα, είναι η περιοχή Gölbaşı. Ο ίδιος ροζ ανδεζίτης εξορύσσεται επίσης στις περιοχές Çankırı, Afyon και Uşak, αλλά το όνομα "Ankara taşı" έχει παραμείνει. Παρόλο που η πέτρα φαίνεται να είναι διαδεδομένη στον χάρτη, οι διαθέσιμες ποσότητες είναι περιορισμένες, καθώς δεν είναι παντού δυνατή η εξόρυξη μεγάλων μπλοκ. Η εγγύτητα στο κέντρο της πόλης, η ιδιωτική ιδιοκτησία, τα δάση και οι προστατευόμενες περιοχές δυσχεραίνουν τη δημιουργία νέων ορυχείων. Τα ιστορικά ορυχεία βρίσκονται εντός της πόλης. Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο "Ankara Araştırmaları Dergisi" από τους Kıymet Deniz και Yusuf Kağan Kadıoğlu, συγκρίνοντας τις πέτρες των τειχών του Κάστρου της Άγκυρας, βρήκε την πλησιέστερη αντιστοιχία σε επτά παλιά ορυχεία στην περιοχή Yenidoğan Tepesi. Δηλαδή, τα τείχη του κάστρου είναι κατασκευασμένα με ροζ ανδεζίτη που εξορυσσόταν από τον κοντινό λόφο. Αυτή η πληροφορία είναι σημαντική όχι μόνο για τους ιστορικούς, αλλά και για τις εργασίες αποκατάστασης. Η χρήση πέτρας από την ίδια πηγή διατηρεί την ακεραιότητα της κατασκευής. Από το Κάστρο στη Ρώμη, η μακρά μνήμη της πέτρας
Τα τείχη του Κάστρου της Άγκυρας είναι κατασκευασμένα από ροζ ανδεζίτη με πορφυροαφανιτική υφή, ενώ σε διάφορα σημεία υπάρχουν σειρές από τούβλα και ασβεστόλιθο. Δεν είναι γνωστό με ακρίβεια πότε χτίστηκε το κάστρο, αλλά θεωρείται ότι υπήρχε κατά την περίοδο που οι Γαλάτες εγκαταστάθηκαν στην Άγκυρα. Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων στους 8ο και 9ο αιώνα, τα τείχη επισκευάστηκαν βιαστικά, και μα Όπως αναφέρθηκε από τους Kazancı και Gürbüz, η Φιλοσοφική Σχολή, η Νομική Σχολή, η Γεωπονική Σχολή και η Φυσική Σχολή, καθώς και τα κτίρια της Τράπεζας Ziraat και της Κεντρικής Τράπεζας, κατασκευάστηκαν με την πέτρα της Άγκυρας και διατηρούν μέχρι σήμερα την αρχική τους μεγαλοπρέπεια. Το δεύτερο κτίριο του Κοινοβουλίου, σχεδιασμένο από τον Vedat Tek το 1923 και κατασκευασμένο από λαξευτή πέτρα, το οποίο σήμερα είναι το Μουσείο της Δημοκρατίας, είναι ένα από τα πρώτα δείγματα της εποχής. Τα θεμέλια του σταθμού του τρένου της Άγκυρας, σχεδιασμένου από τον Şekip Akalın, τοποθετήθηκαν στις 3 Νοεμβρίου 1935, και το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 30 Οκτωβρίου 1937. Ο σκελετός από οπλισμένο σκυρόδεμα καλύφθηκε εξωτερικά με την πέτρα της Άγκυρας. Το μνημείο στην πλατεία Kızılay, δημιουργία των Αυστριακών γλυπτών Anton Hanak και Josef Thorak το 1935, περιβάλλεται από ανάγλυφα από ανδεζίτη που απεικονίζουν την τουρκική αστυνομία, τη χωροφυλακή, τους διανοούμενους και τους αγρότες. Το μνημείο Anıtkabir έχει μια διαφορετική ιστορία. Μεταξύ του 1944 και του 1953, το μνημείο, έργο των Emin Onat και Orhan Arda, κατασκευάστηκε με τέτοιο τρόπο ώστε, σύμφωνα με την επιθυμία της επιτροπής, η κύρια πέτρα να είναι πιο ανοιχτόχρωμη από το έδαφος. Γι' αυτό, οι εξωτερικοί τοίχοι της αίθουσας τιμών, τα ανάγλυφα της νίκης και οι κολώνες που περιβάλλουν την πλατεία τελετών καλύφθηκαν με κίτρινο τραβέρτινο από την περιοχή Eskipazar, τα αγάλματα από λιοντάρια με τραβέρτινο από την περιοχή Kayseri Pınarbaşı, η περιοχή των τελετών και τα σκαλιά με λευκό τραβέρτινο από την περιοχή Haymana, και οι εσωτερικοί τοίχοι των πύργων με τραβέρτινο από την περιοχή Malıköy. Όπως αναφέρουν οι ειδικοί σε θέματα μεταλλείων και πετρελαίου στο περιοδικό Aurum, κατά τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας, η ανδεζίτης της Άγκυρας χρησιμοποιήθηκε στα δημόσια κτίρια της πρωτεύουσας, ενώ η κατασκευή του Anıtkabir αποτέλεσε ένα ορόσημο για τον τομέα των φυσικών λίθων της Τουρκίας, οδηγώντας στην ίδρυση νέων λατομείων και την εκπαίδευση νέων τεχνιτών. Ο Haydar Topal αναφέρει το Anıtkabir μεταξύ των κατασκευών που Η πέτρα ως γεωλογική κληρονομιά
Οι Kazancı και Gürbüz κατατάσσουν την πέτρα της Άγκυρας μαζί με την πέτρα του Ahlat, την πέτρα της Νεβσεχίρ και την πέτρα της Σίλλε, μεταξύ των φυσικών λίθων της Τουρκίας που αποτελούν γεωλογική κληρονομιά. Σύμφωνα με αυτούς, η πολιτιστική αξία μιας πέτρας δεν περιορίζεται μόνο στα κτίρια όπου χρησιμοποιείται, αλλά και στα ορυχεία από όπου εξορύσσεται. Γι' αυτό, προτείνουν την προστασία των παλαιών ορυχείων ως φυσικών και πολιτιστικών χώρων, καθώς και τη χρήση της αυθεντικής πέτρας κατά τις αναστηλώσεις. Η μελέτη που παρακολούθησε την πέτρα του Κάστρου της Άγκυρας μέχρι τον λόφο Yenidoğan προέκυψε ακριβώς από αυτήν την ανάγκη. Ο πιο διακριτικός τρόπος για να γνωρίσετε μια πόλη είναι να παρατηρήσετε την πέτρα της. Η πέτρα της Άγκυρας είναι ροζ, σκληρή και ανθεκτική. Φέρει τη μνήμη ενός λάβας που ψύχθηκε πριν από 15 εκατομμύρια χρόνια, από τα τείχη της Γαλατίας μέχρι τα ρωμαϊκά λουτρά και τον σιδηροδρομικό σταθμό της Δημοκρατίας. Την επόμενη φορά που θα ακουμπήσετε σε έναν τοίχο στην περιοχή Ulus, θυμηθείτε ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα ηφαιστειακό υλικό.
Πηγές:
- Kazancı, N. και Gürbüz, A., "Φυσικοί λίθοι της Τουρκίας ως γεωλογική κληρονομιά", Τουρκικό Γεωλογικό Περιοδικό 57(1), 2014, https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/284585
- Deniz, K. και Kadıoğlu, Y. K., "Η προέλευση της πέτρας που χρησιμοποιήθηκε στα τείχη του Κάστρου της Άγκυρας", Περιοδικό Έρευνας για την Άγκυρα 10(2), 2022, https://ankaradergisi.org/eng/jvi.aspx?look4=&pdir=jas&plng=eng&un=JAS-65807
- Demir, B. G., Özdoğan, A. K. και Akbulut, A., "Αξιολόγηση των τραβέρτινων της Τουρκίας από ιστορικής, τουριστικής, μεταλλευτικής και εξαγωγικής άποψης", Περιοδικό Μηχανικών Συστημάτων και Αρχιτεκτονικής Aurum 7(2), 2023, https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3533411
- Hürriyet, "Κοιτάξτε την πέτρα της Άγκυρας" (συνέντευξη με τον αρχιτέκτονα Haydar Topal), https://www.hurriyet.com.tr/
Σχόλια
Γράψε το πρώτο σχόλιο
